Haastrechtloop

Ongeveer een maand geleden zei Natascha dat ze graag weer ergens voor wilde trainen. Ik had op Move-a-Lott gehoord van de Haastrechtloop. Even googlen en overlegd, het leek ons wel weer leuk om samen te lopen. Ik was alweer lekker aan het lopen, dus het schema erbij gepakt en het weer opgepakt zodat ik op 21 juni op 10 kilometer achterelkaar hardlopen zouden uitkomen. Een paar keer liepen we samen en ook weleens alleen. Ik vond het niet meevallen, de vorm van december/januari is duidelijk nog niet helemaal terug.

Mijn dieptepunt was op tweede Pinksterdag, ik vertrok om 8.30 voor 5 x 13 minuten met een minuutje wandelen. Maar het was al heel warm en benauwd. Vooraf had ik 1,5 glas water en een kop thee gedronken, en ook wat gegeten. Wat ik al de hele winter deed. Maar het is nu geen winter meer. Het is lastig om vooraf meer te drinken, laatst klotste ik helemaal en dat is ook niet fijn. De eerste 4 stukken hardlopen gingen nog wel, maar bij het laatste stuk begon mijn lijf echt te protesteren. Beetje licht in mijn hoofd, tintelende voeten. Ik had al een beetje keelpijn, dat kan er ook nog mee te maken hebben. Afijn, toen heb ik maar een stuk langer gewandeld dan ik van plan was.

Afgelopen maandagavond had ik opeens pijn in mijn onderrug, ook zoiets raars, heb ik nog nooit gehad. Ik ben dinsdag wel naar pilates geweest, Bart had wel lekkere rekoefeningen voor mijn rug en ik heb het rustig aan gedaan. Niet naar pump op woensdag, wel weer naar zumba het was gelukkig al een stuk minder.

Vrijdagavond konden we ons startbewijs ophalen bij Voetbalvereniging Haastrecht. Ze hadden twee ramen, één voor 5 km en één voor 10 km. Het was rustig dus één van de dames zei tegen ons: “jullie komen zeker voor de 5?” Natascha en ik waren te verbaasd om hier meer op te zeggen dan “nee wij lopen de 10”. Wat een vooroordeel!

Vanmorgen zijn we op ons gemakje naar Haastrecht gefietst. Sharon, de buurvrouw die tussen ons in woont heeft met Move-a-Lott getraind voor de 5 kilometer, dus zij fietste ook mee.

We hadden lekker ingelopen op het voetbalveld en om 11.45 gingen we in het startvak staan. Helemaal anders dan in Rotterdam natuurlijk, met 360 deelnemers. We stonden ongeveer in het midden van het vak, en wat is het leuk om ook bekenden te zien. Het eerste stuk tot na de rotonde konden we op de provinciale weg lopen, daarna liepen we op het fietspad. We startten rustig. Er was een man met een Heineken Samba shirt. Gelukkig ging hij niet zo snel dus hoefden we het gerammel geen uur te verdragen. Op elke kilometer stond een bordje, en ik kon op mijn horloge zien dat we mooi vlak op ongeveer 6 minuten per kilometer liepen. In het begin werden we door veel mensen ingehaald, later hebben wij ook wat mensen ingehaald. Zo ook de man in een rood shirt rond de 6 kilometer. Hij was aan het wandelen, maar al gauw kwam hij naast ons sjokken. Te hard van start gegaan zei hij. Hij praatte wat met ons, zei dat hij bij ons ging blijven, maar moest toen toch even lossen.

IMG_8579

Wij liepen gewoon rustig ons eigen tempo. Op een gegeven moment zagen we de molen bij De Loete in de verte, heerlijk om over de helft te zijn en naar een bekend punt toe te lopen. Het was heel mooi in de polder, gelukkig hadden we stukken met bomen naast de weg, want het was behoorlijk warm. Max en Peter zouden bij De Loete gaan staan, dus daar verheugde ik me ook op. We konden ze ook al uit de verte zien.

IMG_8581

IMG_8572

Max maakte ook een foto van Sharon, met het blauwe shirt. Bij de route van de 5 kilometer was de start en de finish hetzelfde als bij de 10. Ze was later gestart, maar eerder gefinished.

Na de Loete was het nog 1,5 km door een woonwijk. De man met het rode shirt had ons weer genaderd met de woorden “nu blijf ik bij jullie”. Maar toen we langs bekenden van hem liepen (Hup Dirk) was hij er opeens vandoor.

IMG_8597

Het venijn zat in de staart, naar de provinciale weg moesten we een heuveltje op waar ik niet op gerekend had. Onze mannen stonden ons vlakbij de finish nog aan te moedigen, leuk!

IMG_8604

We gingen samen over de finish. Onze uiteindelijke tijd is 1.05.52 en 1.05.53. Ik een honderdste sneller dan Natascha (en een PR!, maar ik had haar de winst gegund hoor, voor de aanmoediging onderweg. Blij met mijn tijd, er zat niet meer in. 10 is toch wel zwaar vind ik.

Dit is het Youtube filmpje van de finish. Sharon is te zien op 13.54, en Natascha en ik op 34.25.

Het was allemaal prima georganiseerd, bij alle bochten stonden mensen om je de weg te wijzen. De limonade rond de 5 kilometer had van mij gewoon water mogen zijn, maar dat was ook het enige. Volgend jaar weer!

 

Groetjes,

Eva

 

 

 

Blessure

Voordat we op vakantie gingen dacht ik bij de laatste zumba les: “even opletten en voorzichtig doen, straks kan ik niet skiën”. Voordat ik de Singelloop ging lopen had ik datzelfde gevoel. Eenmaal op wintersport ging het op de derde dag mis: een onhandige snowboarder ging dwars uit de lift, ik viel en verdraaide mijn knie.  De gedachte dat ik met een banaan naar beneden moest ging door me heen, en deze vakantie niet meer kunnen skiën. Heel even daarna dacht ik ook gelijk aan niet meer hardlopen. Ik krabbelde overeind en kon wel gewicht op mijn been zetten, zijwaartse bewegingen waren wel heel wiebelig en pijnlijk. We zijn rustig naar beneden geskied en ik parkeerde mezelf even in een restaurantje voor een cappucino.

Foto0703

Het skiën ging nog verrassend goed, zolang ik me concentreerde op netjes tief-hoch voor de bochtjes. Ik ging ´s middags lekker rustig aan mee. Lopen, gaan zitten en opstaan was moeilijker dan staan en skiën.

Woensdag ben ik in ons appartement gebleven, oersaai, en daarvoor was ik natuurlijk niet naar Oostenrijk gekomen. In de loop van de middag bedacht ik me dat ik waarschijnlijk de volgende dag maar gewoon mee moest met Max en de kinderen. Bepakt met een breiwerkje en de e-reader voor het geval dat het niet zou gaan gingen we inderdaad de volgende dag op pad. En zo heb ik de laatste twee dagen toch nog lekker kunnen skiën. Niet zo lekker als gehoopt, want ik was banger dan normaal om te vallen, en voor andere pistegebruikers.

Zaterdag zijn we weer naar huis gereden.

Gisteren heb ik toch maar een rondje huisarts en ziekenhuis gedaan. Voorlopig oordeel: iets aan mijn meniscus. De röntgenfoto zag er in ieder geval normaal uit. Over twee weken heb ik een afspraak voor een MRI, en een week daarna hoor ik de uitslag. Pff. Wel even een tegenvaller. Stiekem dacht ik al een paar keer aan welke lesjes ik bij Move-a-Lott weer kan oppakken, Zumba nog zeker niet en ook bij pilates en pump zijn dingen die ik nog niet kan. Hardlopen durf ik helemaal nog maar niet aan te denken.

Geduld is een schone zaak. Ik trek me maar op aan de echte topsporters die geblesseerd of ziek waren en daardoor zoveel rust kregen dat ze topprestaties konden leveren. 13 april is nog even weg, en in Rotterdam niet lopen of langzaam is ook niet het eind van de wereld natuurlijk. Voorlopig ga ik maar weer lekker veel achter de naaimachines. Ook leuk, alhoewel je er niet zoveel calorieën mee verbrandt.

Foto0715

Ik heb mezelf even getrakteerd met wat voorjaar in een potje en een stuk chocola (eerlijk gedeeld hoor).

Groetjes,

Eva

Onstuimig hardloopweer

Afgelopen vrijdag plaatste Natascha een berichtje op Facebook dat ze ondanks de regen 7,5 km had hardgelopen. Ik was er stiekem een beetje jaloers op, want ik kon vandaag pas weer lopen. Vanmorgen regende het en het waaide hard, dus ik moest mezelf enorm oppeppen om toch te gaan. Terwijl ik wéét dat de eerste voet over de drempel het moeilijkst is. Toen de was opgehangen was, had ik geen excuses meer. Ik doe meestal een paar zonnegroeten om op te warmen en dan ga ik. Ik had ook nog wat vrolijke liedjes gedraaid voor extra motivatie. (Macklemore!!) Pfff.

Eenmaal buiten ging het wel, maar het regende nog steeds. Op 13 april kan het ook slecht weer zijn natuurlijk, dus vooruit met die geit. Ik had al bedacht dat ik op de heenweg op de dijk zou lopen zodat ik wat preciezer mijn keerpunt kon bepalen. Max is naar zaalhockey, dus geen echte Endomondo tijdwaarneming op zijn telefoon. Nu keerde ik bij Steinsedijk 43 en met Google maps zoek ik dan mijn keerpunt om m’n route in Endomondo in te tekenen.

Mijn doel was 45 minuten achterelkaar. Het ging lekker. Op stukken waar ik heel erg wind mee had liep ik wat harder, en waar de wind meer zij was een beetje rustiger om op adem te komen. Goed concentreren om niet van de dijk afgeblazen te worden. Ik kwam meer andere hardlopers tegen dan verwacht. Waaronder Annemarie die bij Move-a-Lott heeft gesport. Zij was al op de terugweg en zei: “maak je borst maar nat!” Haha, hele wijze raad was dat. Toen ik mocht keren had ik de wind vol van voren. Op sommige stukken kwam ik haast niet vooruit, ik dacht even aan wandelen, maar zette gewoon door. Het waaide zo hard dat ik soms de wind harder hoorde fluiten dan de muziek van de radio. Weer bij Haastrecht dacht ik er even aan om gewoon op de dijk te blijven. Ik weet niet waarom. Maar ik ben blij dat ik het niet deed, want op het jaagpad was de wind net wat minder door de beschutting van de huizen. De ooievaar had ook de beschutting opgezocht, want die zag ik in het weiland op nog geen 100 meter van de huizen, aan de Goudse kant van Haastrecht.

Bij de laatste bocht had ik nog even een stukje de wind hard in de rug, heerlijk, en op de dijk was mijn tijd om. Blij dat ik weer geweest ben. Ik heb mijn koffie op en ga maar eens douchen.

Groetjes,

Eva

Pump, word je daar breed van?

Ik zal nooit een smal poppetje worden, zo is gewoon mijn bouw niet. Zware botten. Maar van pump word je ook echt niet gelijk een bodybuilder. Je doet veel herhalingen met relatief weinig gewicht, je verbrandt vet en krijgt er spieren voor in de plaats dus zie je er strakker uit.

Van zware gewichten met weinig herhalingen word je wel breed. Google voor de grap eens op Floor van Putten. Zij gaf steps en aerobics toen ik op de Uitweg in Rotterdam sportte. Ze was altijd mooi afgetraind hoor, maar daarna heeft ze een bodybuild carrière opgebouwd. Een kwestie van smaak zullen we maar zeggen. Om zo te worden moet je natuurlijk ook iets met je voeding doen.

Toen ik met pump begon vond ik het gewoon leuk om te doen, ik hou altijd wel van een uitdaging en Lotte pusht je nooit om meer gewicht erop te doen, maar moedigt je wel aan. Ik had al gauw een briefje in mijn tas waar ik de gewichten voor de oefeningen had opgeschreven. Niets zo frustrerend als  teveel gewicht nemen en het niet kunnen volhouden of er te weinig op doen en het gevoel hebben dat je eigenlijk wel meer had kunnen doen. Als ik na afloop van de les dacht dat er wel wat meer bij kon, dan schreef ik het op het briefje en dan probeerde ik het de volgende les. Als ik heel moe of een beetje verkouden ben, dan doe ik het iets rustiger aan.

IMG_8200

Dit zijn mijn briefjes van de afgelopen 2 jaar. De onderste maakte ik in maart 2013, de toevoegingen met potlood zijn van oktober. Zwart is 5 kilo, blauw 3, rood 2, groen 1 en geel 0,5 kilo.

Na een paar maanden pumpen gingen mijn broeken wijder zitten. Helemaal niet verwacht, maar wel fijn. Dat motiveerde me om wat minder koek en snoep te eten. Minder op de bank zitten geeft daar ook minder gelegenheid voor. Onze weegschaal is al jaren kapot, dus ik heb geen idee óf en hoeveel kilo’s er af zijn. Maar vorig jaar moest ik nog voor de zomer nieuwe bh’s en broeken kopen, en vorige herfst konden de broeken weer een maatje kleiner dus dat zegt genoeg.

Foto0228

Zoveel kleiner kon ik in een jaar tijd kopen, die bovenste broek past nog steeds goed.

Ik vond nog wat oude lijstjes met mijn maten voor het naaien, en daar zie je ook duidelijk verschil. Nu ga ik af en toe op de weegschaal en mijn gewicht blijft ongeveer gelijk.

Ik heb ook praktisch nut van pump. Mijn moeder maakt altijd een kalkoen met kerst. En geen kleintje, vaak rond 7 kilo. Ik help haar altijd met de voorbereidingen (afgelopen kerst was ik zelfs eindverantwoordelijk omdat ze een nieuwe knie kreeg). Haar oven is boven de koelkast, dus dat is altijd een beetje boven je macht. Sinds ik pump is het beest in en uit de oven doen in zijn zware emaillen braadslee helemaal niet zo’n toer meer.

IMG-20131225-WA0001

Ook op de wintersport merkte ik verschil met het jaar ervoor. Sterkere beenspieren, meer controle over mijn ski’s, dus lekkerder skiën. Betere conditie helpt natuurlijk ook mee.

IMG_8201

Vandaag heb ik na twee weken vakantie weer gepumpt. En ik heb ook een nieuw briefje gemaakt. Woensdag is altijd mijn boodschappendag voor de rest van de week. Ik probeer dat altijd nog ´s morgens te doen voor dat Joost en Femke thuiskomen voor de lunch. Vandaag had ik er eigenlijk geen energie meer voor, ik had een beetje trillende armen. Maar ik heb het toch maar gedaan, het voelt altijd stoer met mijn klapkrat vol. Ik ben heel benieuwd hoeveel spierpijn ik morgen heb….. na de vakantie is het altijd erger, maar nooit zo erg als na de allereerste keer. Toen voelde ik het zelfs als ik een kopje thee optilde.

Groetjes,

Eva

Nieuwe mijlpaal

Het is kerstvakantie. Ik heb nu tot en met tweede kerstdag vrij. Move-a-Lott is twee weken dicht dus ik ga wat meer hardlopen. Ik had bedacht om vandaag te gaan, en dan maandag en tweede kerstdag. Morgen zou ook kunnen maar dan wil ik even langs mijn moeder en hebben we ’s avonds een eetafspraak. Maar vandaag regende het wel behoorlijk, buienradar zei dat het iets minder zou regenen, maar helemaal droog, nee. Morgen waarschijnlijk ook niet. Dus mezelf maar gewoon over die drempel heen gesleept. Ik heb immers een lekker jackje én ik ben niet van suiker. Toen ik langs de zandspeeltuin liep was ik al blij. Gelukkig weinig publiek die de grijns op mijn gezicht kon zien. Het schema dat vorige week niet lukte was 3 x 18 minuten met 2 minuten wandelen tussendoor. De eerste 18 waren zwaar, terwijl ik de regen (niet zo heel hard) en wind schuin achter had. Aan het eind van Haastrecht mocht ik wandelen, en dat was lekker. Toen het laatste stuk van het jaagpad, ik was verder dan ooit, logisch ook omdat ik langer zou lopen dan ooit. Ik wist dat je ergens weer op de dijk kunt komen, en op een gegeven moment kon ik zien dat ik daar bijna was. Leuk om niet om te hoeven keren, maar via de dijk terug te kunnen. Toen mijn telefoon piepte voor het keerpunt had ik nog maar 10 meter te gaan, dus heel blij. Op de dijk was het wel afzien, wind nu schuin tegen, maar het regende niet echt hard meer. Het was wel lekker om weer naar de bekende punten te lopen, eerst de huizen van Haastrecht en daar zou ik weer even mogen wandelen (inderdaad kwam dat zo uit), daarna de brug, zo telde ik al mijn bekende punten af. Het ging echt lekker, ook al was het zwaar. Het werd al behoorlijk donker, het was al een sombere dag natuurlijk, op een gegeven moment gingen ook de straatlantaarns weer aan. Al lopend dacht ik aan lichtgevende hesjes en of ik daarin moet investeren. Goed uitkijken in ieder geval voor de passerende auto’s die mij misschien niet zo goed zien. (zeker die taxi die voorbij scheurde!). Uiteindelijk liep ik zelfs mijn startpunt voorbij, maar ik vond dat ik mijn tijd gewoon moest uitlopen. Gelukkig, 100 meter verder ging het belletje. Heel tevreden. Ik heb mijn route ingetekend in Endomondo en in 58 minuten heb ik 9,05 kilometer gelopen.
Ik zit nu op de bank en heb spierpijn….

Groetjes,
Eva

Weer beginnen met hardlopen

Toen ik in mijn studententijd roeide moesten we ook hardlopen. Ik had het nog nooit gedaan, en was er ook niet zo goed in. Maar ja, het hoort bij het wedstrijdroeien om je conditie op te bouwen, dat lukt gewoon niet alleen in de boot. In mijn 2e jaar kreeg ik erg last van mijn schenen, halverwege het seizoen lukte het lopen gewoon echt niet meer en heb ik veel gefietst.
Die schenen blijven gewoon een zwakke plek, bij de hardloopcursus zag de cursusleider gelijk dat ik ergens last van had.
Ook als ik eens een sprintje naar de trein trek heb ik er last van, ik denk ook omdat ik extreem op mijn hielen probeerde te landen omdat ik dacht dat dat zo hoorde. Ik probeer dat nu minder te doen en dat gaat een stuk beter.

In januari moest Move-a-Lott weg uit het pand waar het zat (bij ons aan de overkant van de weg). Toen ben ik met het schema van de hardloopcursus begonnen met hardlopen. Ik moest me er vaak enorm toe zetten, maar na afloop was het altijd wel lekker. Op de site van Runnersworld zie je een vergelijkbaar schema. Gelukkig vond Lotte snel een nieuwe locatie, en kon ik ook weer fijn naar zumba, pump en pilates. Het schema voor 1 week deed ik daarna gewoon in 3 weken. En als het eens wat moeizamer ging dan deed ik nog een weekje hetzelfde.

Ik heb een Nokia x3 telefoon, ik gebruik de interval timer functie om het schema te programmeren. Je krijgt dan een paar piepjes als je weer moet wandelen of hardlopen. Ondertussen luister ik ook naar de radio voor de gezelligheid. Het voordeel is dat je geen stopwatch of telefoon in je hand hoeft te houden tijdens het lopen. Ik stop mijn telefoon in mijn zak of in een band om mijn arm.
Op vakantie en toen Move-a-Lott van de zomer dicht was heb ik ongeveer om de dag hardgelopen, en toen ging het schema lekker snel, ongeveer 3 weken voor de Singelloop (13-9-2013) ben ik van mijn eigen schema overgestapt naar week 10 van het Runnersworld schema. Precies op tijd, de laatste training was 1 week voor de Singelloop dus dat kwam mooi uit.

Foto0485Foto0487

Deze foto´s zijn van de vakantie, vlak bij de camping is een brug waar ik altijd begin en eindig met lopen. Best wel steil omhoog het laatste stukje, dus als beloning maakte ik elke keer dat ik klaar was met lopen een foto. Op de laatste dag nam ik er ook eentje van het uitzicht aan de andere kant, Château Chenonceau. Heerlijk om daar ´s morgens vroeg langs de rivier te lopen. Eén keer floot er zelfs een visser naar me, en een andere keer vroeg een campinggast of hij mij had zien hardlopen ´s morgens vroeg. Haha!

Ik vind het fijn om de weg te weten waar ik loop. In het begin liep ik een stuk over de dijk naar Haastrecht en keerde halverwege het schema om. Toen ik wat verder was kon ik een echt rondje lopen en zo breidt het langzamerhand uit. Elke keer dat de afstand langer wordt voelt wel als een overwinning. Ik twijfel altijd of ik dat dan wel ga halen, maar dan zeg ik tegen mezelf dat ik altijd mag wandelen als het echt niet meer lukt. Natuurlijk hoeft dat nooit. Laatst ben ik eerst even op de fiets gaan kijken waar ik uit zou komen als ik verder zou gaan. Af en toe leen ik Max´ telefoon om met Endomondo te lopen. Echt leuk is het om te zien hoe je gemiddeldes per kilometer zijn. En dan weet je ook precies hoe ver je loopt. Soms heb ik ´m bij me en dan merk ik achteraf dat hij niet gewerkt heeft, grrr. Omgaan met apparaten is niet echt mijn sterkste punt. Maar goed, dan heb ik altijd nog de voldoening dat ik heb hardgelopen.

Groetjes

Eva