Blessure

Voordat we op vakantie gingen dacht ik bij de laatste zumba les: “even opletten en voorzichtig doen, straks kan ik niet skiën”. Voordat ik de Singelloop ging lopen had ik datzelfde gevoel. Eenmaal op wintersport ging het op de derde dag mis: een onhandige snowboarder ging dwars uit de lift, ik viel en verdraaide mijn knie.  De gedachte dat ik met een banaan naar beneden moest ging door me heen, en deze vakantie niet meer kunnen skiën. Heel even daarna dacht ik ook gelijk aan niet meer hardlopen. Ik krabbelde overeind en kon wel gewicht op mijn been zetten, zijwaartse bewegingen waren wel heel wiebelig en pijnlijk. We zijn rustig naar beneden geskied en ik parkeerde mezelf even in een restaurantje voor een cappucino.

Foto0703

Het skiën ging nog verrassend goed, zolang ik me concentreerde op netjes tief-hoch voor de bochtjes. Ik ging ´s middags lekker rustig aan mee. Lopen, gaan zitten en opstaan was moeilijker dan staan en skiën.

Woensdag ben ik in ons appartement gebleven, oersaai, en daarvoor was ik natuurlijk niet naar Oostenrijk gekomen. In de loop van de middag bedacht ik me dat ik waarschijnlijk de volgende dag maar gewoon mee moest met Max en de kinderen. Bepakt met een breiwerkje en de e-reader voor het geval dat het niet zou gaan gingen we inderdaad de volgende dag op pad. En zo heb ik de laatste twee dagen toch nog lekker kunnen skiën. Niet zo lekker als gehoopt, want ik was banger dan normaal om te vallen, en voor andere pistegebruikers.

Zaterdag zijn we weer naar huis gereden.

Gisteren heb ik toch maar een rondje huisarts en ziekenhuis gedaan. Voorlopig oordeel: iets aan mijn meniscus. De röntgenfoto zag er in ieder geval normaal uit. Over twee weken heb ik een afspraak voor een MRI, en een week daarna hoor ik de uitslag. Pff. Wel even een tegenvaller. Stiekem dacht ik al een paar keer aan welke lesjes ik bij Move-a-Lott weer kan oppakken, Zumba nog zeker niet en ook bij pilates en pump zijn dingen die ik nog niet kan. Hardlopen durf ik helemaal nog maar niet aan te denken.

Geduld is een schone zaak. Ik trek me maar op aan de echte topsporters die geblesseerd of ziek waren en daardoor zoveel rust kregen dat ze topprestaties konden leveren. 13 april is nog even weg, en in Rotterdam niet lopen of langzaam is ook niet het eind van de wereld natuurlijk. Voorlopig ga ik maar weer lekker veel achter de naaimachines. Ook leuk, alhoewel je er niet zoveel calorieën mee verbrandt.

Foto0715

Ik heb mezelf even getrakteerd met wat voorjaar in een potje en een stuk chocola (eerlijk gedeeld hoor).

Groetjes,

Eva

Advertenties

Onstuimig hardloopweer

Afgelopen vrijdag plaatste Natascha een berichtje op Facebook dat ze ondanks de regen 7,5 km had hardgelopen. Ik was er stiekem een beetje jaloers op, want ik kon vandaag pas weer lopen. Vanmorgen regende het en het waaide hard, dus ik moest mezelf enorm oppeppen om toch te gaan. Terwijl ik wéét dat de eerste voet over de drempel het moeilijkst is. Toen de was opgehangen was, had ik geen excuses meer. Ik doe meestal een paar zonnegroeten om op te warmen en dan ga ik. Ik had ook nog wat vrolijke liedjes gedraaid voor extra motivatie. (Macklemore!!) Pfff.

Eenmaal buiten ging het wel, maar het regende nog steeds. Op 13 april kan het ook slecht weer zijn natuurlijk, dus vooruit met die geit. Ik had al bedacht dat ik op de heenweg op de dijk zou lopen zodat ik wat preciezer mijn keerpunt kon bepalen. Max is naar zaalhockey, dus geen echte Endomondo tijdwaarneming op zijn telefoon. Nu keerde ik bij Steinsedijk 43 en met Google maps zoek ik dan mijn keerpunt om m’n route in Endomondo in te tekenen.

Mijn doel was 45 minuten achterelkaar. Het ging lekker. Op stukken waar ik heel erg wind mee had liep ik wat harder, en waar de wind meer zij was een beetje rustiger om op adem te komen. Goed concentreren om niet van de dijk afgeblazen te worden. Ik kwam meer andere hardlopers tegen dan verwacht. Waaronder Annemarie die bij Move-a-Lott heeft gesport. Zij was al op de terugweg en zei: “maak je borst maar nat!” Haha, hele wijze raad was dat. Toen ik mocht keren had ik de wind vol van voren. Op sommige stukken kwam ik haast niet vooruit, ik dacht even aan wandelen, maar zette gewoon door. Het waaide zo hard dat ik soms de wind harder hoorde fluiten dan de muziek van de radio. Weer bij Haastrecht dacht ik er even aan om gewoon op de dijk te blijven. Ik weet niet waarom. Maar ik ben blij dat ik het niet deed, want op het jaagpad was de wind net wat minder door de beschutting van de huizen. De ooievaar had ook de beschutting opgezocht, want die zag ik in het weiland op nog geen 100 meter van de huizen, aan de Goudse kant van Haastrecht.

Bij de laatste bocht had ik nog even een stukje de wind hard in de rug, heerlijk, en op de dijk was mijn tijd om. Blij dat ik weer geweest ben. Ik heb mijn koffie op en ga maar eens douchen.

Groetjes,

Eva

Beloning

Na pump heb ik altijd enorm veel trek. (ik kan sowieso niet zonder tussendoortje halvewege de ochtend). Ik heb altijd een appel bij me, als ik op de fiets stap eet ik die lekker op. Het klokhuis al fietsend in de prullenbak gooien is nog best moeilijk. Als ik thuiskom zet ik gelijk de Senseo aan en beloon ik mezelf met een heerlijke koffie verkeerd.
Chocola is goed voor je, en nadat ik dit stukje had gelezen is mijn rituele traktatie na het sporten een klein stukje chocola bij mijn koffie.

Foto0656

Omdat ik het waard ben. Puur met hazelnoot vind ik ook heerlijk trouwens. Ik neem meestal 2 blokjes. Om te zorgen dat ik niet die hele reep in één keer opeet moet ik echt moeite doen om een stukje te pakken, en weet de rest van het gezin niet waar het ligt.

Wat eet jij na de training?

Groetjes,

Eva

Rotterdam here I come

Vandaag was de laatste training van mijn trainingsschema voor de 10 kilometer. 10 kilometer achter elkaar. Eindelijk is het gelukt om met Natascha af te spreken om samen te lopen. Ze is net weer begonnen met lopen maar loopt gewoon gelijk een half uur achter elkaar. We liepen het eerste stuk samen. We hadden hetzelfde tempo en konden ook gewoon praten. Bij de brug ging Natascha linksaf en liep ik verder. Ik heb heel even gewandeld om mijn oortjes in te doen en toen weer verder. Heerlijk weer, weinig zijwind. Geen ooievaars in het weiland waar ik ze eerder zag, maar een stuk verderop zag ik er twee en nummer drie zag ik in het weiland naast de dijk op de terugweg. Verder geen enerverende dingen, de gebruikelijke hondenuitlaters, fietsers en hardlopers.
Het ging echt heerlijk, zeker op de terugweg (het zal wel iets psychologisch zijn, dat je weet dat je over de helft bent). Eventjes een beetje last van één scheen, maar dat verdween gewoon weer. Vaak krijg ik ook hele stijve kuiten, maar vandaag had ik dat ook niet. Ik had Max’ telefoon weer eens mee, grappig om te zien hoe constant ik loop.
Ik kijk maar niet teveel naar mijn gemiddelde tijd per kilometer die steeds langzamer wordt. Het gaat om het plezier en zorgen dat ik geen blessures krijg. Nog 84 dagen te gaan voor de 10 kilometer van Rotterdam. Van de week is de inschrijving gesloten. Geen idee met hoeveel we aan de start zullen staan, het zal zeker een andere schaal zijn dan de Goudse Singelloop.

Ik had trouwens vorige week nog tot zaterdag spierpijn van pump, mijn lijf vond het duidelijk niet zo’n goed idee om 2 weken niet te pumpen en dan gewoon weer door te gaan alsof er niets gebeurd was. Gelukkig was ik niet de enige. Deze week heb ik dezelfde gewichten gedaan en had ik alleen de dag erna een beetje last (wat normaal is bij mij).

Fijn weekend!

Groetjes,
Eva

Pump, word je daar breed van?

Ik zal nooit een smal poppetje worden, zo is gewoon mijn bouw niet. Zware botten. Maar van pump word je ook echt niet gelijk een bodybuilder. Je doet veel herhalingen met relatief weinig gewicht, je verbrandt vet en krijgt er spieren voor in de plaats dus zie je er strakker uit.

Van zware gewichten met weinig herhalingen word je wel breed. Google voor de grap eens op Floor van Putten. Zij gaf steps en aerobics toen ik op de Uitweg in Rotterdam sportte. Ze was altijd mooi afgetraind hoor, maar daarna heeft ze een bodybuild carrière opgebouwd. Een kwestie van smaak zullen we maar zeggen. Om zo te worden moet je natuurlijk ook iets met je voeding doen.

Toen ik met pump begon vond ik het gewoon leuk om te doen, ik hou altijd wel van een uitdaging en Lotte pusht je nooit om meer gewicht erop te doen, maar moedigt je wel aan. Ik had al gauw een briefje in mijn tas waar ik de gewichten voor de oefeningen had opgeschreven. Niets zo frustrerend als  teveel gewicht nemen en het niet kunnen volhouden of er te weinig op doen en het gevoel hebben dat je eigenlijk wel meer had kunnen doen. Als ik na afloop van de les dacht dat er wel wat meer bij kon, dan schreef ik het op het briefje en dan probeerde ik het de volgende les. Als ik heel moe of een beetje verkouden ben, dan doe ik het iets rustiger aan.

IMG_8200

Dit zijn mijn briefjes van de afgelopen 2 jaar. De onderste maakte ik in maart 2013, de toevoegingen met potlood zijn van oktober. Zwart is 5 kilo, blauw 3, rood 2, groen 1 en geel 0,5 kilo.

Na een paar maanden pumpen gingen mijn broeken wijder zitten. Helemaal niet verwacht, maar wel fijn. Dat motiveerde me om wat minder koek en snoep te eten. Minder op de bank zitten geeft daar ook minder gelegenheid voor. Onze weegschaal is al jaren kapot, dus ik heb geen idee óf en hoeveel kilo’s er af zijn. Maar vorig jaar moest ik nog voor de zomer nieuwe bh’s en broeken kopen, en vorige herfst konden de broeken weer een maatje kleiner dus dat zegt genoeg.

Foto0228

Zoveel kleiner kon ik in een jaar tijd kopen, die bovenste broek past nog steeds goed.

Ik vond nog wat oude lijstjes met mijn maten voor het naaien, en daar zie je ook duidelijk verschil. Nu ga ik af en toe op de weegschaal en mijn gewicht blijft ongeveer gelijk.

Ik heb ook praktisch nut van pump. Mijn moeder maakt altijd een kalkoen met kerst. En geen kleintje, vaak rond 7 kilo. Ik help haar altijd met de voorbereidingen (afgelopen kerst was ik zelfs eindverantwoordelijk omdat ze een nieuwe knie kreeg). Haar oven is boven de koelkast, dus dat is altijd een beetje boven je macht. Sinds ik pump is het beest in en uit de oven doen in zijn zware emaillen braadslee helemaal niet zo’n toer meer.

IMG-20131225-WA0001

Ook op de wintersport merkte ik verschil met het jaar ervoor. Sterkere beenspieren, meer controle over mijn ski’s, dus lekkerder skiën. Betere conditie helpt natuurlijk ook mee.

IMG_8201

Vandaag heb ik na twee weken vakantie weer gepumpt. En ik heb ook een nieuw briefje gemaakt. Woensdag is altijd mijn boodschappendag voor de rest van de week. Ik probeer dat altijd nog ´s morgens te doen voor dat Joost en Femke thuiskomen voor de lunch. Vandaag had ik er eigenlijk geen energie meer voor, ik had een beetje trillende armen. Maar ik heb het toch maar gedaan, het voelt altijd stoer met mijn klapkrat vol. Ik ben heel benieuwd hoeveel spierpijn ik morgen heb….. na de vakantie is het altijd erger, maar nooit zo erg als na de allereerste keer. Toen voelde ik het zelfs als ik een kopje thee optilde.

Groetjes,

Eva

Goede voornemens!

Eigenlijk heb ik die niet. Behalve gewoon doorgaan met sporten. Maar dat is voor mij niet zo moeilijk meer omdat ik echt graag wil, een paar dagen zonder sporten of bewegen maakt dat ik minder lekker in mijn vel zit. Ik heb daar last van, maar de mensen om mij heen ook.

Foto0628

Ik heb ergens gelezen dat 1 januari helemaal geen goed moment is om met een goed voornemen te beginnen. En ook niet om de hele wereld te laten weten dat je vanaf nu: meer gaat sporten/minder gaat eten/stoppen met roken (doorhalen wat niet van toepassing is). Aan de andere kant, als de mensen om je heen weten dat je gezonder wilt eten zetten ze je misschien niet steeds allerlei lekkers voor, of dringen dan in ieder geval niet aan. Of ze nemen je een keertje gezellig mee naar zumba om je over de drempel te helpen. Dat deden mijn vriendinnen. Maar het was mei, dus ik kon gewoon rustig zonder de extra lading van een goed voornemen beginnen met af en toe naar zumba gaan als zij ook gingen. Al jaren lang was er bij mij een voornemen om weer te sporten, maar steeds had ik excuses om het niet te doen. Net zoals afvallen, het kwam er gewoon niet van. Toen ik eenmaal wél regelmatig aan het sporten was begon ik wat minder te snoepen, en gezonder  te eten (geen chips tijdens het koken) en dat had al veel resultaat. De complimenten die ik vervolgens kreeg hielpen me weer met het volhouden.
En als je je een keertje bezondigt aan een lekker gebakje? Geniet er dan van en ga dan niet gelijk ook een zak chips eten omdat je toch al gefaald hebt. Zelf probeer ik ook alleen te zondigen met dingen die ik écht lekker vind, dus dan neem ik geen borrelnootjes maar wel een toastje met een lekker kaasje. Dit is natuurlijk helemaal niet gebaseerd op harde wetenschap, alleen op wat bij mij zelf lijkt te werken.

Deze tijd rond de feestdagen ben ik lekker aan het hardlopen geweest, zaterdag stond er 2 x 30 minuten op het programma. Normaal loop ik maar 1x per week, met 3x per week lopen gaat mijn aantal kilometers flink omhoog. Ik vind de statistiekjes van Endomondo erg leuk, na zaterdag heb ik ook een personal best voor 1 uur: 9, 42 km. Het was echt super lekker weer, mooi laagstaand zonnetje een klein beetje wind. De liedjes op de radio hielpen ook mee, oa Epic, ik ging er spontaan harder van lopen.

Buiten sporten is toch ook wel erg lekker, frisse lucht, de wind in mijn haar. Je ziet ook altijd wel wat nieuws. Kerstverlichting aan de huizen en boerderijen. Zaterdag zag ik twee ooievaars in het weiland. Mooi. En ook al loop ik altijd hetzelfde rondje, de Hollandse IJssel, de weilanden langs de dijk  en de luchten zien er altijd weer anders uit.

Foto0349_001

Ik kom ook altijd langs dit gemaal, zo´n schattig gebouwtje. Als je hiervandaan naar links kijkt zie je onze wijk, echt genieten om zo snel buiten te zijn.

Ik wilde op oudejaarsdag nog een rondje lopen, maar zaterdag schrok ik al enorm van een rotje, dus heb ik maar lekker van mijn vuurwerkafstekende kinderen genoten. Hardlopen doe ik in het nieuwe jaar weer. Mijn sportieve doel in 2014 is de 10 kilometer van Rotterdam. Zoals het nu gaat is dat heel haalbaar.

Wat jouw doel ook is in 2014: Just do it! Het afgelopen jaar heeft mij geleerd dat je altijd meer kunt dan je denkt.

Groetjes,

Eva

Nieuwe mijlpaal

Het is kerstvakantie. Ik heb nu tot en met tweede kerstdag vrij. Move-a-Lott is twee weken dicht dus ik ga wat meer hardlopen. Ik had bedacht om vandaag te gaan, en dan maandag en tweede kerstdag. Morgen zou ook kunnen maar dan wil ik even langs mijn moeder en hebben we ’s avonds een eetafspraak. Maar vandaag regende het wel behoorlijk, buienradar zei dat het iets minder zou regenen, maar helemaal droog, nee. Morgen waarschijnlijk ook niet. Dus mezelf maar gewoon over die drempel heen gesleept. Ik heb immers een lekker jackje én ik ben niet van suiker. Toen ik langs de zandspeeltuin liep was ik al blij. Gelukkig weinig publiek die de grijns op mijn gezicht kon zien. Het schema dat vorige week niet lukte was 3 x 18 minuten met 2 minuten wandelen tussendoor. De eerste 18 waren zwaar, terwijl ik de regen (niet zo heel hard) en wind schuin achter had. Aan het eind van Haastrecht mocht ik wandelen, en dat was lekker. Toen het laatste stuk van het jaagpad, ik was verder dan ooit, logisch ook omdat ik langer zou lopen dan ooit. Ik wist dat je ergens weer op de dijk kunt komen, en op een gegeven moment kon ik zien dat ik daar bijna was. Leuk om niet om te hoeven keren, maar via de dijk terug te kunnen. Toen mijn telefoon piepte voor het keerpunt had ik nog maar 10 meter te gaan, dus heel blij. Op de dijk was het wel afzien, wind nu schuin tegen, maar het regende niet echt hard meer. Het was wel lekker om weer naar de bekende punten te lopen, eerst de huizen van Haastrecht en daar zou ik weer even mogen wandelen (inderdaad kwam dat zo uit), daarna de brug, zo telde ik al mijn bekende punten af. Het ging echt lekker, ook al was het zwaar. Het werd al behoorlijk donker, het was al een sombere dag natuurlijk, op een gegeven moment gingen ook de straatlantaarns weer aan. Al lopend dacht ik aan lichtgevende hesjes en of ik daarin moet investeren. Goed uitkijken in ieder geval voor de passerende auto’s die mij misschien niet zo goed zien. (zeker die taxi die voorbij scheurde!). Uiteindelijk liep ik zelfs mijn startpunt voorbij, maar ik vond dat ik mijn tijd gewoon moest uitlopen. Gelukkig, 100 meter verder ging het belletje. Heel tevreden. Ik heb mijn route ingetekend in Endomondo en in 58 minuten heb ik 9,05 kilometer gelopen.
Ik zit nu op de bank en heb spierpijn….

Groetjes,
Eva