Elspeetsche heideroute

Afgelopen weekend was ik met de ladies van Sancho op jubileum weekend. Een weekendje zonder huiselijke beslommeringen (maar mét corvee), fijn achter de naaimachines en eindeloos kletsen over onze hobby. We hadden het er al op het forum over gehad of er mensen wilden wandelen of hardlopen, en ik had aangegeven dat ik mijn spullen wel mee zou nemen. Hanneke was vrijdagavond al een rondje gaan lopen met Evy, en we maakten een date voor zondagmorgen. Toen het eenmaal zaterdavond was had ik eigenlijk spijt, want dan zou ik minder kunnen naaien. Maar goed, afspraak is afspraak, we zouden rond 7.30 vertrekken. Ik was al om 6 uur wakker, de vogels floten heel hard. Ik draaide me nog heel even om maar ging er iets voor 7 uur uit zodat ik nog even een banaantje kon scoren en wat drinken. Na een poosje kwam Hanneke ook dus we vertrokken. Het was best frisjes, maar wat een prachtige dag.

Foto0847 Foto0853

Foto0848

De polder waar ik normaal loop vind ik mooi, maar dit soort uitzichten vind ik ook prachtig. Het lopen was voor mij echt genieten. Hanneke deed les 19, 8 minuten lopen, wandelen, 10 minuten lopen, wandelen en daarna weer 8 minuten lopen. Ik zou gewoon met haar schema meegaan. Na een poosje zei ze dat het bij haar niet zo lekker ging omdat ze niet zo goed op zichzelf en haar lopen kon letten en toen ging ik op mijn eigen tempo verder. Ik had adem genoeg om wat te praten, en zij eigenlijk niet. Gelukkig was ik niet helemaal uit haar gezichtsveld, want op een gegeven ogenblik gingen de rode en de groene route uit elkaar en ik dacht dat we rood moesten volgen….. Zij riep me net op tijd, anders had ik 9 km gedaan.

Foto0850

Even tijd voor een hardloopselfie, mijn shirt met lange mouwen had ik inmiddels uit, vandaar dat extra zwembandje.

Foto0851 Foto0852

Met de conditie gaat het echt de goede kant op. De route was niet de hele weg dit mulle zand gelukkig, af en toe kon je wat hardere paadjes kiezen. 6 km in 47 minuten, inclusief wandelen en foto’s nemen. Ik heb de hele route met een glimlach op mijn gezicht gelopen. Het is zo mooi daar. Toen we terugkwamen konden we aanschuiven aan het ontbijt. Om half 10 kon ik gedoucht en wel weer verder aan mijn jurk werken.

Toen we naar huis vertrokken voelde ik opeens dat ik toch wel wat gedaan had, een beetje spierpijn. Vandaag is dat weer weg.

 

Groetjes

Eva

 

Advertenties

Change of scene

We waren vorige week in Frankrijk. Het weer was zacht gezegd niet fantastisch. Maar toch heb ik daar twee keer kunnen hardlopen. De eerste keer wist ik de weg niet en keerde ik na een poosje om. Ik was wel zo slim om eerst heuvel op te lopen zodat ik het op de terugweg niet zo zwaar zou hebben. Vlak nadat ik terug was regende het alweer. Goede timing!

AfbeeldingAfbeeldingAfbeelding

Love die Franse koeien, het onkruid in de berm en het geluid van de krekels.

De heuvels waren best zwaar, maar als ik dan achterom keek waar ik vandaan kwam!

AfbeeldingAfbeelding

Een paar dagen later hadden we een echt mooie dag en inmiddels had ik op Endomondo gezien dat ik wel een echt rondje kon maken met de eerder ingeslagen weg. Ik heb niet zoveel richtingsgevoel dus ik was behoorlijk opgelucht toen ik inderdaad weer op de bekende weg was uitgekomen. Ik was van te voren een beetje bang om in Frankrijk te lopen, de auto’s rijden daar gewoon 90, als het niet meer is. Maar met mijn nieuwe neon oranje shirtje was ik van ver te zien. De auto’s die me tegemoet kwamen gingen heel netjes midden op de weg rijden lang voordat ze me passeerden, dus dat was fijn.

Dinsdag was ik voor het laatst naar de fysiotherapeut. Ik voel mijn knie alleen nog als ik hem heel erg buig of diep hurk, de gewone dagelijkse dingen en sporten kan ik weer (zelfs zumba). Ik ben er met veel plezier geweest, het was goed voor het vertrouwen in mijn knie. Ik moest elke keer in zo´n laddertje op de grond rennen, pff zo moeilijk vind ik dat ergens precies tussenin stappen en dan ook nog een beetje in een normaal ritme. Maar dat ging elke keer beter, sneller en soepeler. Ik had ook altijd spierpijn na afloop. Ik geloof dat ik een bron van vermaak voor de andere patiënten was, maar vooruit die gunde ik dat van harte. Van één mevrouw kreeg ik een 10 voor het hardlopen, zij had een nieuwe knie (en is minstens 80).

Nu ga ik rustig verder met het weer opbouwen van mijn conditie. Het is al een stuk beter dan toen ik weer begon met hardlopen, maar ik ben er nog niet. Ik heb nu al zin om volgende week weer lekker met mijn vriendinnen naar zumba te gaan.

 

Groetjes,

Eva

 

De nabeschouwing

Het is alweer een paar weken geleden dat ik in Rotterdam liep.  Een nabeschouwing kan nog nét. Een paar puntjes die ik de volgende keer toch anders zou doen.

  • We hadden best een trein later kunnen nemen, we waren ruim op tijd.
  • Een wegwerpregenjackje of een oud shirt is lekker warm om op het startschot te wachten.
  • Minder hard starten. Halverwege trok ik het echt haast niet meer. Achteraf gezien heb ik in de eerste 5 kilometer enorm hard gelopen voor mijn doen, zeker omdat ik de afgelopen 2 maanden ruim boven de 7 minuten per km had gelopen. Zie hier voor de statistieken
  • Beter trainen (dit is een beetje een inkoppertje. Als ik geen blessure had gehad had ik dat ook gewoon gedaan.)
  • Toch muziek meenemen. Thuis loop ik altijd met muziek (gewoon radio 538, maar zelfs tijdens reclame, het nieuws of een langzamer nummer blijf ik beter in mijn ritme). Toen ik tegen Natascha had gezegd dat ik haar tempo niet meer kon volhouden voelde ik me een beetje alleen en had ik wat geleuter in mijn oor of een lekker stampnummer wel kunnen waarderen. (misschien toch een keer een smartere telefoon scoren waar ik mijn eigen playlist kan meenemen).

De leuke en grappige dingen:

  • Ik stond niet zo leuk op mijn foto van de Singelloop, dus ik had me voorgenomen om bij elke camera te lachen. Vergeefse moeite, want dit is mijn foto. Ook de foto’s waar je de hoofdprijs voor betaalt waren bij mij alleen massafoto’s.

freephoto.tmpl-RAFA2501-6334

  • Ik had er nooit bij stilgestaan hoe indrukwekkend het klinkt als je met duizenden tegelijkertijd hardloopt.
  • Het is zo cool om over wegen te lopen waar normaal alleen maar auto’s overheen scheuren (Coolsingel, Blaak, Burgemeester van Walsumweg). En het was ook heel leuk om door ons oude buurtje te lopen, langs de Kralingse Plas, de Kortekade, Avenue Concordia en langs de kapper aan de Beneden Oostzeedijk waar Max nog altijd met de jongens naartoe gaat.
  • Halverwege vroeg ik me af waarom ik eigenlijk zo nodig moest hardlopen, maar na de finish hadden Natascha en ik al snel besloten dat we volgend jaar weer mee willen doen. Ook dacht ik dat ik voorlopig even niet hoefde te lopen van mezelf, maar zelfs bij de fysio was het weer heerlijk om te doen.

Groetjes,

Eva