Luisteren naar je lichaam

Gisteren heb ik voor het eerst sinds lange tijd korter gelopen dan wat ik volgens mijn schema zou moeten. Al gelijk vanaf het begin ging het niet zo vlotjes, ik had een beetje last van mijn schenen. Normaal loop ik gewoon door, maar 3x 18 minuten is best lang en de afgelopen weken waren heel druk op mijn werk en privé. Dus misschien wilde mijn lijf wel wat zeggen. Ik heb het tot de eerste wandelpauze aangekeken en toen het hetzelfde bleef bij de 2e 18 ben ik bij de dijk teruggegaan. Blij toe. Het was toch meer dan 5 kilometer, en achteraf was ik wel tevreden. Ik heb er echt moeite mee om niet gewoon maar dóór te gaan maar te stoppen als het moet. De hardlooppolitie staat niet achter een bosje te kijken of ik stiekem ga wandelen of eerder omdraai. Ik mag zelf bepalen hoe hoog ik mijn lat leg. Maar dat is gelijk het dilemma, als je de lat niet een klein beetje hoog legt dan kom je niet verder. Als ik mezelf niet had uitgedaagd om weer te gaan hardlopen, dan deed ik het nog steeds niet.

Vanmorgen ben ik eerst met Femke mee geweest naar zaalhockey (1 gewonnen, 1 verloren). Toen ik terug was heb ik een beetje gerommeld in huis en toch maar m’n hardloopkleren aangetrokken. Gisteren had ik het te warm met mijn nieuwe winterlegging, lange mouwen shirt en jackje. Vandaag mijn gewone lange broek gedragen, een korte mouwenshirt en m’n jackje. Toen ik de deur uit ging vond ik het maar koud. Maar ja, ik krijg het altijd warm, dus maar even doorgezet. En inderdaad, ik had nog geen 100 meter gelopen en de kou was weg. Het ging best lekker, ik had het trainingsschema maar even uit mijn hoofd gezet. Normaal loop ik nooit twee dagen achter elkaar, dus ik heb gewoon hetzelfde rondje als gisteren gedaan, maar zonder wandelen tussendoor. Een heel verschil! Het was nog steeds zwaar, halverwege dacht ik nog dat ik even moest wandelen, maar na het keerpunt had ik de wind schuin achter en dat kleine beetje hielp me weer verder. Iets na half 5 was ik weer terug, en toen gingen de lantaarns al aan.

Conclusie van dit verhaal is dat het soms gewoon niet zo lekker gaat en dat je jezelf dan niet gek moet maken als je wat minder doet dan je van plan was. Eigenlijk net als in de rest van het leven. Er is altijd weer een volgende dag om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Ik ben in ieder geval heel blij dat ik vanmiddag nog een rondje heb gelopen, ik ben weer klaar voor een nieuwe week.

Groetjes,
Eva

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s