Nieuwe mijlpaal

Het is kerstvakantie. Ik heb nu tot en met tweede kerstdag vrij. Move-a-Lott is twee weken dicht dus ik ga wat meer hardlopen. Ik had bedacht om vandaag te gaan, en dan maandag en tweede kerstdag. Morgen zou ook kunnen maar dan wil ik even langs mijn moeder en hebben we ’s avonds een eetafspraak. Maar vandaag regende het wel behoorlijk, buienradar zei dat het iets minder zou regenen, maar helemaal droog, nee. Morgen waarschijnlijk ook niet. Dus mezelf maar gewoon over die drempel heen gesleept. Ik heb immers een lekker jackje én ik ben niet van suiker. Toen ik langs de zandspeeltuin liep was ik al blij. Gelukkig weinig publiek die de grijns op mijn gezicht kon zien. Het schema dat vorige week niet lukte was 3 x 18 minuten met 2 minuten wandelen tussendoor. De eerste 18 waren zwaar, terwijl ik de regen (niet zo heel hard) en wind schuin achter had. Aan het eind van Haastrecht mocht ik wandelen, en dat was lekker. Toen het laatste stuk van het jaagpad, ik was verder dan ooit, logisch ook omdat ik langer zou lopen dan ooit. Ik wist dat je ergens weer op de dijk kunt komen, en op een gegeven moment kon ik zien dat ik daar bijna was. Leuk om niet om te hoeven keren, maar via de dijk terug te kunnen. Toen mijn telefoon piepte voor het keerpunt had ik nog maar 10 meter te gaan, dus heel blij. Op de dijk was het wel afzien, wind nu schuin tegen, maar het regende niet echt hard meer. Het was wel lekker om weer naar de bekende punten te lopen, eerst de huizen van Haastrecht en daar zou ik weer even mogen wandelen (inderdaad kwam dat zo uit), daarna de brug, zo telde ik al mijn bekende punten af. Het ging echt lekker, ook al was het zwaar. Het werd al behoorlijk donker, het was al een sombere dag natuurlijk, op een gegeven moment gingen ook de straatlantaarns weer aan. Al lopend dacht ik aan lichtgevende hesjes en of ik daarin moet investeren. Goed uitkijken in ieder geval voor de passerende auto’s die mij misschien niet zo goed zien. (zeker die taxi die voorbij scheurde!). Uiteindelijk liep ik zelfs mijn startpunt voorbij, maar ik vond dat ik mijn tijd gewoon moest uitlopen. Gelukkig, 100 meter verder ging het belletje. Heel tevreden. Ik heb mijn route ingetekend in Endomondo en in 58 minuten heb ik 9,05 kilometer gelopen.
Ik zit nu op de bank en heb spierpijn….

Groetjes,
Eva

Advertenties

Luisteren naar je lichaam

Gisteren heb ik voor het eerst sinds lange tijd korter gelopen dan wat ik volgens mijn schema zou moeten. Al gelijk vanaf het begin ging het niet zo vlotjes, ik had een beetje last van mijn schenen. Normaal loop ik gewoon door, maar 3x 18 minuten is best lang en de afgelopen weken waren heel druk op mijn werk en privé. Dus misschien wilde mijn lijf wel wat zeggen. Ik heb het tot de eerste wandelpauze aangekeken en toen het hetzelfde bleef bij de 2e 18 ben ik bij de dijk teruggegaan. Blij toe. Het was toch meer dan 5 kilometer, en achteraf was ik wel tevreden. Ik heb er echt moeite mee om niet gewoon maar dóór te gaan maar te stoppen als het moet. De hardlooppolitie staat niet achter een bosje te kijken of ik stiekem ga wandelen of eerder omdraai. Ik mag zelf bepalen hoe hoog ik mijn lat leg. Maar dat is gelijk het dilemma, als je de lat niet een klein beetje hoog legt dan kom je niet verder. Als ik mezelf niet had uitgedaagd om weer te gaan hardlopen, dan deed ik het nog steeds niet.

Vanmorgen ben ik eerst met Femke mee geweest naar zaalhockey (1 gewonnen, 1 verloren). Toen ik terug was heb ik een beetje gerommeld in huis en toch maar m’n hardloopkleren aangetrokken. Gisteren had ik het te warm met mijn nieuwe winterlegging, lange mouwen shirt en jackje. Vandaag mijn gewone lange broek gedragen, een korte mouwenshirt en m’n jackje. Toen ik de deur uit ging vond ik het maar koud. Maar ja, ik krijg het altijd warm, dus maar even doorgezet. En inderdaad, ik had nog geen 100 meter gelopen en de kou was weg. Het ging best lekker, ik had het trainingsschema maar even uit mijn hoofd gezet. Normaal loop ik nooit twee dagen achter elkaar, dus ik heb gewoon hetzelfde rondje als gisteren gedaan, maar zonder wandelen tussendoor. Een heel verschil! Het was nog steeds zwaar, halverwege dacht ik nog dat ik even moest wandelen, maar na het keerpunt had ik de wind schuin achter en dat kleine beetje hielp me weer verder. Iets na half 5 was ik weer terug, en toen gingen de lantaarns al aan.

Conclusie van dit verhaal is dat het soms gewoon niet zo lekker gaat en dat je jezelf dan niet gek moet maken als je wat minder doet dan je van plan was. Eigenlijk net als in de rest van het leven. Er is altijd weer een volgende dag om een nieuwe uitdaging aan te gaan. Ik ben in ieder geval heel blij dat ik vanmiddag nog een rondje heb gelopen, ik ben weer klaar voor een nieuwe week.

Groetjes,
Eva